راه و هدف انسان

انسان ها برای زندگی کردن باید راه و هدفی داشته باشند و براساس آن زندگی کنند، زندگی بی هدف معنا و مفهومی ندارد. بسیاری از مشکلات و بداخلاقی ها بدین سبب است که آن انسان ها نمیدانند چرا آفریده شده اند و باید در این دنیا چه کارهایی انجام دهند. روز و شب خود را چگونه بگذرانند و چه کارهایی را انجام دهند و از چه کارهایی دوری کنند. علامه مصباح یزدی این رفتار را به زیبایی در درس اخلاق توضیح میدهند که بخش کوچکی از سخنان ایشان در زیر تحت عنوان راه و هدف انسان آمده است:

آیت الله مصباح یزدی: اگر ما بدانيم به مقامي مي‌توانيم برسيم که در عالم وجود بعد از خداي متعال هيچ موجودي به آن مقام نمي‌رسد،مي‌فهميم که حيف است چنين استعدادي را به پاي يک چيز پليد يا بي‌ارزش بريزيم.

اگر آدم بداند به چه مقامي مي‌تواند برسد، به اين چيزهاي پست حيواني و بچه‌گانه دل‌خوش نمي‌شود. از آن طرف، وقتي انسان به عادت‌هاي زشت، گناه، خودپرستي و رياست‌طلبي مبتلا مي‌شود، آن چنان مي‌تازد که هر گناه و جنايتي را حاضر است مرتکب شود؛ حتي براي بعضي‌هايش توجيه ديني و کلاه شرعي نيز مي‌سازد.

فکر مي‌کند که خلق شده که رئيس بشود! اين خيال بچه‌گانه‌اي است. تحسين يا تقبيح ديگران براي تو چه تأثيري دارد؟ آن‌که از تو گداتر است و به کمک تو و شعارها و حمايت‌هايت احتياج دارد، چگونه مي‌خواهد مشکل تو را حل کند؟ اين سقوط‌ها براي اين است که انسان فراموش مي‌کند چيست، براي چه آفريده شده، کجا بايد برود و راهش چيست؟

منبع: درس اخلاق، جلسه هفدهم، خداشناسی همزاد انسان‌شناسی

http://mesbahyazdi.ir/node/5526